ไฉนไปวัด แม้วันพระ ก็แสนยาก
ดูลำบาก เหมือนนรก จะหมกไหม้
หวังพ้นทุกข์ รีบปลุกตน เสียก่อนตาย
ประโยชน์หลาย กุศลสร้าง ทุกข์ห่างไกล
ไปวัดวา วันพระ เดือนสี่ครั้ง
ดูก็ยัง เต็มฝืน ขืนจิตใจ
ผลคงน้อย กว่าโรงเหล้า เช้า-เย็นไป
อีกผลไฉน หมู่พนัน มันแสนสุข
ใส่โลงแก้ว สวดอภิธรรม พร้อมนำทาง
นั่นตัวอย่าง ให้คนเป็น มองเห็นทุกข์
เพื่อก่อนตาย ได้ขวนขวาย ประโยชน์สุข
บรรเทาทุกข์ ด้วยอนิจจา ค่าสุดโต่ง
ให้พระธรรม นำทาง เสียก่อนตาย
สุขสบาย กว่านำทาง ปางใส่โลง
ปฏิบัติศีลสมาธิ ให้สนิท จิตโอ่โถง
แม้ใส่โลง บ่ยากจน ผลเห็นขันธ์
ไฉนยังเป็น ไม่เคยเห็น สนใจศาสน์
ลมปราณขาด มนต์พระสวด กวดบุญกัน
มุ่งออกบัตร สัตว์พลอยตาย นานาพันธุ์
ใช้ศาสน์ผัน เป็นเสาราว เช่าตากผ้า
เตือนบ้างสิ่ง ว่านอกศาสน์ ไม่ปรารถน์หยุด
นี้หรือพุทธ ตามที่เห็น เคยเป็นมา
บอกทางบุญ กลับเป็นบาป เขาว่าบ้า
เกือบทั่วหน้า ชาวพุทธไทย อย่างไรกัน
หวังพึ่งธรรม จำต้องถึง เสียก่อนตาย
จักสมหมาย พ้นทุกข์ เกิดสุขสันต์
ใส่โลงแล้ว แม้ประดับ สารพัน
จักเป็นหมัน โมฆะชาติ อย่าปรารถน์ฝืน
เมื่อยามเย็น ไม่เห็น ธรรมาภรณ์
ขาดสังวร หิโรตตัปป์ หลับไม่ตื่น
ยามใส่โลง เครื่องประดับ ช่วยกันฟื้น
นั้นคือฝืน ธรรมชาติ เกินคาดฝัน
เครื่องประดับ หน้าศพ พบส่วนมาก
เหตุความยาก สรรเสริญ เกินกตัญญ์
มีทั่วไป ทั้งฐานะ และสามัญ
ไฉนพุทธ เสริมเกียรติกาม ยามวายปราณ
เครื่องประดับ เพียงอามิส วิจิตรโลก
กำจัดโศก ปลิ้นได้ ตรัสไว้นาน
ธรรมานุวัตต์ หลักพุทธศาสน์ ไม่เสียกาล
พุทธทรงขาน ว่าพ้นทุกข์ สุขสันต์จริง
เครื่องประดับ เพียงวัตถุ แม้สวยหรู
ซึ่งอวดชู แบกไป วิไลยิ่ง
เสริมความโศก สร้างโลก ให้ยุ่งขิง
ศีลธรรมสิ่ง ประดับใจ ไกลทุกข์หลาย
อธิบดีธรรม ล้ำเลิศ ประเสริฐแท้
อันได้แก่ ม้คคา-รัมณา หมาย
มัคคเหตุกา ธรรมา ตรัสว่าไว้
ควรมีใช้ ประดับใจ ไปนิพพาน
ปัญญาชน คนดี มีสุขเหลือ
ศรัทธาเชื่อ อนัตตา ค่ามาตรฐาน
แม้เราชน คนหนา ทุกขานาน
มองสังขาร เปลี่ยนแปลง ให้แจ้งชัด
พระมหาผ่อง สุปญฺโญ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น