สิ่งสูงล้ำหมากระโดดโลดข้าม แต่สิ่งต่ำทรามหมาชอบลอด

 
  เดรัจฉ์  อาทิหมา                  เขลางมงาย  ไร้ปัญญา
หมาไฉน  ทำไมหมา                สิ่งล้ำค่า  กระโดดข้ามฯ

    ทางตรง  องค์แปอหมาย       พ้นทุกข์หลาย  ไม่ทำตาม
แต่สิ่ง  ที่เลวทราม                  หมาพยายาม  หวังจะได้ฯ

    ทั้งสร้างทุกข์  ให้ตลอด        หมาชอบลอด  เทิดทูนไว้
โง่เขลา  ในเราหมาย              เปรียบหมาหลาย  ไร้ปัญญาฯ

    เพราะสัตว์  เดรัจฉาน          ไม่รู้การณ์  พ้นทุกขา
ยึดมั่น  ฉันท์อัตตา                  พ้นทุกขา  ไม่รู้ทางฯ

    โลกุตร์  สูงสุดค่า               มัชฌิมา  หมาเหินห่าง
ไม่รู้ว่า  นั่นทาง                      พุทธทุกปาง  ทรงตรัสไว้ฯ

    โง่เขลา  ในเราหนา            มัชฌิมา  บ่หวังได้
กุศลกรรมบทไซร้                   ปรับไว้  โง่เปรียบหมาฯ

    โลกุตร์  สูงสุดถ้วน            ทางรีบด่วน  มัชฌิมา
อัฏฐังค์อริยมรรคา                 ทางไปมา  โลกอุดรฯ

    โลกุตร์  อย่าเฉยเมย         มรรคแปดเหวย  ทางสัญจร
เป็นโลก  สถาพร                 ผลบวร  ธรรมสาธิตฯ
 
  เตือนจิต  คิดโง่โง่             โมหะโข  หุ้มไว้ชิด
จิตไฉน  ทำไมจิต                 ชอบคบมิตร  กิเลสอยู่ฯ

   นรก, สัตว์, อสูร, เปรต        มิตรกิเลส  สร้างให้กู
ไฉนจิต   ไม่เหลียวดู              ว่ามิตรกู  โหดร้ายแท้ฯ

   สร้างทุกข์  ให้มากหลาย       กูคบไว้  ฉิบหายแล
ตรองตริ  เสียให้แน่                ว่ามิตรแท้  หรือศัตร์ร้าย

    หากจิต  ยังไม่กลัว             คบมิตรชั่ว  กิเลสหลาย
ยังคบ  อยู่มิวาย                    กิเลสหลาย  ไหม้ลนจิตฯ
  
    เผาลน  ชนมากหลาย         กิเลสร้าย  คือไฟพิษ
จงเห็น  เป็นชั่วมิตร                กูคบผิด  เกิดทุกข์หลายฯ

    เมื่อเห็น  เป็นมิตรชั่ว         รู้สึกตัว  ว้าวุ่นวาย
จงฆ่า  กิเลสหลาย                รีบขวนขวาย  ทางนิพพานฯ

    ทางไป  ไฉนหนา              อริยมรรคา  พุทธทรงขาน
เย็นดี  ตลอดกาล                 สุขนิพพาน  บรมว่างฯ


พระมหาผ่อง   สุปัญฺโญ