ทรัพย์หาได้ รู้ใช้ได้ประโยชน์

"๑ ฝังไว้  ๒ ใช้หนี้  ๓ ให้เขายืม  ๔ ทิ้งเหว"


        ทรัพย์หาได้  ผู้รู้แจ้ง  แบ่งสี่ส่วน
ตามสมควร  แก่ทรัพย์  ไม่อับเฉา
แม้หาได้  มาก-น้อย  ไม่เสียเปล่า
ทรัพย์ใหม่เก่า  ให้ผล  ดลตามการณ์

        หนึ่งฝังไว้  เพื่อใช้  ในโลกหน้า
สองใช้หนี้  แทนคุณค่า  บิดามารด์
สามให้ยืม  คือสงเคราะห์  บุตร-หลิน-หลาน
สี่มาตรฐาน  เหวปากท้อง  ใส่ของกิน

        ไม่รู้ใช้  ได้เท่าไหร่  อย่าหวังพอ
เป็นเหตุก่อ  สร้างทุกข์  บุกหนี้สิน
สมบัติเดิม  มากหลาย  ต้องขายกิน
ชีพขาดศิลป์  ขาดประหยัด  กัดเจ้าของ


พระมหาผ่อง  สุปญฺโญ