เตือนใจตน
สมัยศึกษา ป.ธ.๓ ปี ๒๔๙๓
โอ้วัด แสนสบาย จิตเราไซร้ มันไม่ปรารถนา
ยอมตน ลงเป็นทาส ลุอำนาจ แห่งสัตรีฯ
เพื่ออิตถี ที่ตนรัก ทนปลูกผัก ตักวารี
ตรำกาย ไม่หน่ายหนี เหตุตนนี้ ยอมเป็นทาสฯ
เป็นทาส อยู่ทั่วหน้า เข้าใจว่า กูฉลาด
สุขสบาย ไม่สมมาตร ตลอดชาติ ทาสให้ผลฯ
มีทุกข์ เปรียบไฟหลาย มันลนไหม้ ร้อนเหลือทน
กลับเห็น เป็นสุขล้น ทุกข์ทับตน มิรู้ตัวฯ
โอจิต คิดให้ถ้วน เหยื่อทุกส่วน อย่าหลงมัว
ตรองตริ เสียให้ทั่ว เพื่อยกตัว พ้นจากทาสฯ
บรรพชิต หมั่นฝึกใจ เสรีไทย จักสมมาตร
อย่ายินดี เสรีทาส หมดสิ่งปรารถน์ พ้นทาสเอยฯ
พระมหาผ่อง สุปญฺโญ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น