อุดมมงคล ๓๘

อะเสวะนา จะ พาลานัง ปัญฑิตานัญจะ เสวะนา ปูชาจะ
ปูชะนียานัง เอตัมมังคะละมุตตะมัง เป็นอาทิ

(พุทธพจน์)
การไม่คบคนพาล การคบหาแต่บัณฑิต
และการบูชาสิ่งที่ควรบูชา นั่นและเป็นมงคลอันสูงสุด

    อันธพาล  คิดพูดทำ  ล้วนกรรมชั่ว
บัณฑิตทั่ว  คิดพูดทำ  แต่กรรมดี
วิถีพาล  และบัณฑิต  ในตนมี
รีบสร้างดี  ละชั่ว  ตัวกิจกรรม

    ปฏิบัติถูก  เบื้องต้นนา  ว่าโดยตรง
เหตุไม่หลง  พาลบัณฑิต  คิด-พูด-ทำ
หากทำได้  ไม่หลง  ตรงพุทธนำ
บัณฑิตธรรม  ควรบูชา  คุณค่างาม

    บูชาสิ่ง  ควรบูชา  ว่าโดยแท้
นั้นได้แก่  รัตนะ  คุณาสาม
คือ “สะอาด, สว่าง, สงบ”  ถ้วนครบตาม
วัตถุนาม  “พุทธ, ธรรม, สงฆ์”  ทรงถาวร

    ทั้งข้า-ราษฏร์-ปราชญ์หมาย  ไม่เลือกกาล
ทุก ๆ ฐาน  แม้แพทย์-ศูทร-ทูต-กรรมกร
พุทธศาสน์  ประกาศธรรม  อันบวร
ประสาทพร  ประสิทธิ์ผล  แก่คนทำ

    เกิดน้อย-นาน  ถ้าเป็นคน  สนใจศาสน์
ไม่เสียชาติ  เหตุเข้าถึง  ซึ่งพระธรรม
ธรรมใดสูง  ผลเหมาะสม  อุดมกรรม
ขั้นศีลธรรม  มนุษย์ชาติ  มาตรฐานเอย

คนโง่  แสวงหามงคลจากวัตถุ
แต่คนมีปัญญาจักษุ ๓๘ มงคลสนใจไว้
 

            พระมหาผ่อง  สุปญฺโญ


(ทูต-คนใช้)