ผลของการศึกษา ค่าของศีลธรรม

    หากสิ่งดี  มีศีลธรรม  หมดจำเป็น
มัวแต่เห็น  วิถีพาล  ใช้งานชาติ
เมื่อศีลธรรม  ล้ำด้วยคุณ  เราเลิกขาด
ความวินาศ  จักแผดเผา  เอาเหลือทน

    นามประชา-ธิปไตย  แท้จริงได้
เหตุรู้ใช้  ศีลธรรม  ประจำตน
คือทุกพรรค  รักสันติ  หมดวุ่นวน
ประชาชน  สุขสงบ  เคารพธรรม

    ขาดศีลธรรม  จำไว้เถิด  ต้องเกิดทุกข์
กลียุค  พลันเกิดได้  เหตุไร้ธรรม
เสมอสัตว์  จิตวุ่นวาย  ตกฝ่ายต่ำ
เหตุขาดธรรม  ประดับใจ  ไฟเผาลน

    นักศึกษา  แบบสมบูรณ์  เกื้อกูลชาติ
เคารพศาสน์  มีศีลธรรม  ประจำตน
ตรงต่อ “งาน-  กาล หน้าที่”  หมดวุ่นวน
มุ่งหวังผล  สงบสุข  ยุคบัณฑิต

    นักศึกษา   หมาหางด้วน  ก่อกวนชาติ
ประณามศาสน์  ขาดศีลธรรม  ค้ำจุนจิต
เสริมวุ่นวาย  ให้แก่ชาติ  อยู่เป็นนิจ
ประกอบกิจ  เห็นแก่ตน  ผลศึกษ์ด้อย

    เห็นแก่ตน  คนเอาสุ-  นัขนิสัย
ดูหมาใหญ่  เอารัด  กัดหมาน้อย
วาสนาสูง  เอาเปรียบ  วาสนาต้อย
สุขสันต์ด้อย  ชาวโลกขาด  ศาสน์จริงแท้

    เข้าใจโง่  ว่าฉลาด  เกินคาดฝัน
ชาวโลกนั้น  จึงวุ่นวาย  หาย-คว่ำ  แปล
พร้อมดูหมิ่น  ศีลธรรม  ค่าล้ำแท้
จิตข้องแวะ  เหตุการณ์  ล้างผลาญหลาย

    เกิดคดโกง  เอียงซ้าย  หลายเนินโคก
ทุกมุมโลก  เดือดร้อน  ดูมิวาย
เมื่อศีลธรรม  ยังมีอยู่  ดูสุขหลาย
ฤานี้ไซร้  กลีกาล  ผลาญโลกา

    สภาเปรต  สภาผี  เกิดมีมาก
เปรตคืออยาก  ผีหลอกลวง  ปวงประชา
ธรรมสภา  หวังพ้นทุกข์  สุขสันตา
อีกสภา  กัดกินชาติ  ปรารถน์ไหนสิ ?

    ยุคศีลธรรม  ไม่เหลืออยู่  ทุกประการ
ท่านกล่าวขาน  ยุคนั้นว่า  มิคสัญญี
หมดศีลธรรม  ขาดตัวอย่าง  ทางที่ดี
ชาวโลกี  เสมอสัตว์  เอารัดกัน

    เห็นแก่ตน  ผลทุกข์ยาก  เกิดมากหลาย
เพราะเหตุไร้  ศีลธรรม  กรรมมหันต์
ตกอบาย  ทั้งเป็น  เห็นฉับพลัน
หลงยึดมั่น  ว่าสนุก  ว่าสุขหลาย

    เห็นแก่ตน  บ่สนใจ  ในศีลผล
ธรรมชาติดล  ให้เกิดทุกข์  ยุควุ่นวาย
มิคสัญญ์  สำคัญว่า  แสนสบาย
บ่ย่อมคลาย  บ่เลิกละ  บ้าตัวตน

    ตัว “สู-กู”  ยึดมั่น  เป็นสัญญา
ดุจคนป่า  ไร้ธรรมยุค  ทุกข์เหลือทน
คนเพียงกาย  จิตดุจสัตว์  บอกชัดผล
จักเป็นคน  เสียชาติ  ขาดศีลธรรม

    มนุษย์ชาติ  มาตรศีล  ห้าประการ
สัญชาติญาณ  มีในจิต  บอกกิจกรรม
เผลองมงาย  หลงใช้  ฝ่ายอธรรม
วางกิจกรรม  มนุษยชาติ  ขาดส่วนดี

    ธงไม่มีเสา  ควรรู้  ดูไม่งาม
บอกเนื้อความ  ต่ำต้อย  ด้อยเสรี
เสาธงนั้น  ควรใช้  เป็นมิ่งศรี
บอกเสรี  แห่งชาติ  ไทยปรารถน์หมาย

    เคารพธรรม  นั่นแหละหมาย  ใช้เสาธง
เสริมดำรง  เสรีจิต  สิทธิ์ผลหลาย
จักพ้นทุกข์  สุขสมดุล  หมดวุ่นวาย
ควรกราบไหว้  เสาธงธรรม  จำชีพตน

    มนุษยชาติ  อุดมค่า  รักษาโลก
กำจัดโศก  สร้างสรรค์  หมั่นใจสน
ธงศีลห้า  กัลยาธรรม  ประจำตน
จักเกิดผล  สนองชาติ  ปราศทุกข์เอย

    โอ้อมนุษย์  มากหลาย  ทำลายโลก
สร้างทุกข์โศก  แก่ชาติ  แก่ศาสน์เหวย
ปัจจุบัน  ดังเห็นอยู่  ดูได้เลย
ชาวโลกเอย  มนุษย์สลาย  อบายเจริญ

    โลกยุคนี้  วุ่นวาย  หลายแบบอย่าง
เพราะเหตุร้าง  ศีลธรรม  กรรมยิ่งเกิน
วัดก็ร้าง  คุกตาราง  ยิ่งเจริญ
มัวหลงเพลิน  เห็นแก่พรรค  รักประมาท

    เมื่อศีลธรรม  ประชาชน  ขาดสนใจ
แม้อยู่ไป  นานเท่าไร  ก็เสียชาติ
ราชบัญชา  บ่ยอมตาม  ประณามศาสน์
เกิดอุบาทว์  ทำลายเมือง  ประเทืองโลก

    อาทิผู้ใหญ่ (ฯลฯ)  นายกครบ  เคารพธรรม
มุ่งกิจกรรม  อุดมการณ์  ผลาญทุกข์โศก
เคารพ “ศาสน์-  ราชกฎ”  หมดเอียงโยก
อุบาทว์โลก  จัญไรชาติ  ไปปราศเอย


พระมหาผ่อง  สุปญฺโญ