สมัยนี้ พวกเรา เอาแต่ตำ
น้ำพรึกซ้ำ กันมากหลาย ลายแม่น้ำ
บิดผันกิจ พิธีศาสน์ ดูไม่งาม
สิ่งเลวทราม แทรกศาสน์ ขาดศีลธรรม
รู้แต่ใช้ ไม่คิด ผิดหรือถูก
พ่อกินลูก ลูกกินพ่อ ก่อสร้างกรรม
อ้างว่าบุญ แต่ค้าบาป หยาบระยำ
เป็นอธรรม ต่อศาสน์ ขาดกุศล
อบายสี ทวีมาก ไม่อยากทราบ
จึงเกิดบาป หลายชนิด จิตวุ่นวน
นรก-เปรต-อสูร-สัตว์ เกิดในตน
สุจริตผล บกพร่อง บุญผองสิ้น
เดี๋ยวนี้บุญ บวชลูกหลาน หรืองานศพ
ส่วนมากพบ แบบตีหมา ให้กากิน
ชาวพุทธแท้ ไม่ควรแวะ พลอยหลงดิ้น
บวก,ลบ,สิ้น บุญ-บาปหลาก ไหนมากกว่า
สมณะแท้ มีหน้าที่ ช่วยชี้แจง
บอกแสดง ถูก-ผิด เป็นกิจจา
ไก่ไม่ขัน ไฉนเลี้ยงดู คู่วัดวา
ไม่สมค่า ก้อนข้าว ทุกคราวฉัน
หวังกุศล ผลสนอง ต้องตามพุทธ
สิ่งควรหยุด คือสัตตา อย่าฆ่ามัน
อบายมุข เกิดทุกข์มาก เลิกจากกัน
อาทิพนัน สุรา ยาเสพติด
กุศลเกิด จากการละ สละยิ่ง
ซึ่งเป็นมิ่ง ขวัญมนุษย์ พุทธประสิทธิ์
ถอนตัวกู ของกู อยู่เป็นนิจ
นั่นแหละกิจ พุทธศาสน์ มาตรฐานผล
พระมหาผ่อง สุปญฺโญ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น