สุนัข โรคเรื้อน เปื้อนทั่วกาย
ขนร่วงราย ไปสิ้น เล่นดิ้นรน
ใช้เท้าแคะ แตะต้อง กายของตน
ทั่วสกล ก็ไม่พบ สมสุขสันต์
เล่นไปมา หาที่ผ่อน จะนอนพัก
ยิ่งทุกข์หนัก เหตุประสบ พบแต่คัน
โรคขี้เรื้อน หนังตกกระ ของหมานั่น
อาการคัน ยิ่งเพิ่มมาก ใช้ปากกัด
สุนัขนั่น พุทธองค์ ทรงตรัสเปรียบ
ยกขึ้นเทียบ ผู้ที่ มีโลภจัด
ทยานอยาก มิวาย ป้ายบอกชัด
ปฏิบัติ ตามโลภยิ่ง เลวจริงหนอ
อยากได้ลาภ บาปไม่คิด โลภปิดกั้น
แม้สิ่งนั้น สมหวัง ยังไม่พอ
เพราะความโลภ ยังมี ทวีก่อ
ความโลภหนอ เปรียบโรคคัน อนันต์เอย
พระมหาผ่อง สุปญฺโญ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น